Bruyere.pl
Podręcznik O fajkach Akcesoria Tytonie Galeria Strefa Bruyere Cafeteria


Jeśli chcesz zobaczyć fajki wyłowine z historii odwiedź sekcję "Cafe Arte". Znajdziesz tam także pudełka na tytoń i pocztówki...Zapraszam!
70.pl - komponenty dla WebMasterów: aliasy, liczniki, newslettery, księgi gości, shoutboxy i inne.
Historia fajki

Odkrycie fajczarstwa zostało po raz pierwszy udokumentowane przez europejskich odkrywców w "Nowym Świecie" za rządów angielskiej królowej Elżbiety I. Należy tu przywołać takie znane nazwiska jak Sir Francis Drake i Walter Raleigh, którzy jako pierwsi ulegając wypływowi kultury palenia fajki kultywowanej przez amerykańskich Indian, przeszczepili ją na grunt ówczesnej Anglii w 1570 r. Zwyczaj palenia tytoniu już od starożytności był ważnym elementem kultury i religji, zapomnianym przez następne dwa tysiące lat. Pierwsze znane z historii fajki charakteryzowały się bardzo małą glinianą główką i wykonanym z drewna cybuchem. Do palenia używano drobno pokrojonego burley'a.
Tylko bogaci mogli oddawać się temu, niezwykłemu w ówczesnych czasach dziwactwu, którego nie ustrzegli się nawet przywódcy religijni.
Znana jest historia Sir Walter Raleigh'a znanego jako pierwszego fajczarza Anglii, którego pokojówka w jego rezydencji nad River Dart w Devon, widząc buchający dym z fajki swojego pana, oblała go wodą sądząc, że przypadkowo się podpalił.
Utworzone pomiędzy Anglią i Nowym Światem szlaki handlowe, sprawiły, że interes tytoniowy stał się bardzo dochodowy, wpływając tym samym na wzrost liczby palących tytoń. Taki stan rzeczy sprawił, że już nie tylko bogaci mogli oddawać się fajczarstwu.
Firmy garncarskie postanowiły włączyć wyrób glinianych fajek do swojej oferty, co zaowocowało rozkwitem tej branży wytwórstwa.
Pomiędzy rokiem 1600 i 1750 fajki gliniane przeszły znaczące zmiany zarówno w kształcie jak i w rozmiarach.
Należy tutaj zaznaczyć, że charakterystyczny dla fajek glinianych dekoracyjny styl zdobniczy pojawił się dopiero po roku 1800.
Duży wpływ na wygląd główek miały względy kulturowe, związane z lokalnym folklorem nadając im coraz bardziej indywidualny wygląd charakterystyczny dla określonych regionów Europy. Zmiany objęły również wielkość całej fajki. Popularne stało się wydłużanie cybucha, w celu ostudzenia dymu zanim dotrze on do ust palącego.
Dodatkowo wprowadzono płaski podstawek zintegrowany z dnem komina, umożliwiający postawienie fajki. Wielu dobrze sytuowanych i znanych wytwórców umieszczało na nim swoje inicjały jako znak firmowy.


Pojawiające się początkowo ozdobne frezy na obwodzie główek wpływały na obniżenie ich wytrzymałości, dlatego też wiele fajek z okresu przed 1800 rokiem, nie miało zdobionych cybuchów. Pomiędzy rokiem 1600 a 1800 stopniowemu zmniejszeniu ulegała również średnica kanału dymowego wewnątrz cybucha.
Około 1800 roku, w produkcji fajek zaszły zasadnicze zmiany. Rozrost firm produkujących fajki wywodzących się z małych zakładów garncarskich oraz znaczny wzrost konkurencji, zmusił producentów fajek do eksperymentowania w zakresie zdobnictwa, aby zachęcić klientów i sprzedać oferowane wyroby. Zabiegi takie zdarzały się w poprzednich okresach jednakże miały raczej niewielką skalę. Obecnie fajki stały się wyjątkowymi dziełami sztuki stając się dla ich posiadaczy szczególnym powodem do dumy.
Zdobienia te zwierały proste motywy z liśćmi, fantazyjnymi kreskami, kropkami czy emblematami wojskowymi.
Kilku znanych ówczesnych producentów wytwarzało fajki w kształcie głów zwierząt, żołnierzy i innych postaci.

Inną zasadą charakterystyczną dla tego okresu był kąnt pomiędzy główką a cybuchem fajki który wynosił zawsze 90 stopni. Główki były zdobione obustronnie, często też umieszczany był na nich znak wytwórcy. Wprowadzeni pierwszych maszyn obsługiwanych ręcznie zapewnił poprawne umieszczenie otworu kanału dymowego, właściwy kont wykonania główki zwiększając powtarzalność wykonywanych egzemplarzy.
Wraz z nastaniem epoki napoleońskiej do połowy 1850 roku, rewolucja przemysłowa, która ruszyła pełną parą wpłynęła na jeszcze większe urozmaicenie w technikach wykonania i zdobienia fajek. W tym okresie wszystkie aspekty epoki Wiktoriańskiej oraz kultury tego okresu zostały przeniesione do motywów zdobniczych fajki. Aż do momentu wybuchu I Wojny Światowej w wystroju fajki nie dokonano znacznych zmian. Po 1914 roku na świecie pojawiły się setki wytwórców glinianych fajek. Stosowano różne motywy naturalne, botaniczne, fantazyjne, motywy z głowami znanych postaci, polityków, emblematami wojskowymi, bronią, instrumentami muzycznymi, nazwami pubów, organizacji, z motywami kampanii politycznych, imprez sportowych a nawet motywy pornograficzne. Fajki rozdawano również za darmo stałym klientom lokali, pubów i kafejek.
W połowie epoki wiktorjańskiej zaczęto stosować do wyrobu fajek także inne materiały, jak drewno i meerschaum.
Wraz z pojawieniem się papierosów i cygar oraz fajek z innych lepszych i trwalszych materiałów sprawiło, że wytwarzanie fajek glinianych stało się nie opłacalne i wielu producentów usunęło je ze swojej oferty. Tylko paru szczególnie znanych nadal produkowało ten typ fajki, najczęściej z czarnej gliny oraz terakoty. Ręcznie malowane tuż przed wypalaniem stały się przedmiotem kolekcjonerskim.
Dzisiaj produkowane przez znanych wytwórców francuskich fajki gliniane z dodatkami pianki morskiej (meerschaum), są szczególnie cenione przez kolekcjonerów.
      Opracował: J.M.


kurs Skuteczna sprzedaż bezpośrednia i telefoniczna


Główna Mapa Księga gości Praca Współpraca Prywatność Kontakt



Copyright © 2005 - cafebruyere
Design: Zama
All Rights Reserved
Webmaster: cafebruyere - cafebruyere@wp.pl